ΛΙΜΝΗ ΔΟΪΡΑΝΗ – ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΥΝΟΡΟ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
LAKE DOIRANI – THE NATURAL BORDER IN MACEDONIA
Η λίμνη της Δοϊράνης, μόλις 2,5 ώρες από την Λάρισα ( 226χλμ) και 80χλμ από την Θεσσαλονίκη, βρίσκεται στο Β.Α. άκρο του Κιλκίς.
Η Δοϊράνη περικλείεται από το όρος Μπέλες στα βόρεια και το όρος Κρούσσια στα Ν.Α. και το 1/3 της ανήκει στην Ελλάδα και τα 2/3 στην γειτονική Βόρεια Μακεδονία (στις όχθες της λίμνης θα δούμε το τελωνείο, που χωρίζει τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών).Η ονομασία της προέρχεται πιθανώς, από τους αρχαίους Δόβηρες, που ήταν Παιονικό φύλο, εγκατεστημένο στην περιοχή. Αποτελεί κατάλοιπο της αρχαίας λίμνης Παιονίας που καταλάμβανε πολύ μεγαλύτερη έκταση.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει τη λίμνη με την ονομασία Πρασιάς και ως κατοίκους στα πέριξ αυτής τους Δόβηρες, τους Αγριάνες, και τους Οδόμαντες, περιγράφοντας μάλιστα τον τρόπο ζωής τους στις πασσαλόπηκτες καλύβες που κατασκεύαζαν επάνω σε εξέδρες. Οι καλύβες ήταν στηριγμένες σε ξύλινα σταυροειδή υποστυλώματα, τα οποία μετέφεραν από τα κοντινά βουνά. Στη μέση της οικίας υπήρχε μια καταπακτή που επικοινωνούσε με τη λίμνη. Από εκεί, όταν ήθελαν να ψαρέψουν έριχναν μια σπυρίδα, ένα καλάθι παγίδα και το ανέβαζαν γεμάτο ψάρια.
Lake Doirani, just 2.5 hours from Larissa (226 km) and 80 km from Thessaloniki, is located at the northeastern tip of Kilkis.
Doirani is surrounded by Mount Beles to the north and Mount Krussia to the southeast, with one-third belonging to Greece and two-thirds to neighboring North Macedonia (on the shores of the lake, we will see the customs office that separates the border between the two countries).
Its name probably comes from the ancient Dovers, who were a Paeonian tribe settled in the area. It is a remnant of the ancient Lake Paeonia, which covered a much larger area.
Herodotus refers to the lake as Prasias and describes its inhabitants as the Dovers, the Agrianes, and the Odomantes, describing their way of life in the stilted huts they built on platforms. The huts were supported by wooden cross-shaped pillars, which were brought from the nearby mountains. In the middle of the house, there was a trapdoor that connected to the lake. From there, when they wanted to fish, they would throw in a net, a trap basket, and pull it up full of fish.
Επίσης θα δούμε τον παλιό μεθοριακό σιδηροδρομικό σταθμό της Δοϊράνης ο οποίος κατασκευάστηκε το 1896, όταν η περιοχή αποτελούσε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του ο σιδηροδρομικός σταθμός περιλάμβανε το κυρίως οίκημα το ισόγειο του οποίου εξυπηρετούσε τις ανάγκες των επιβατών και τον πρώτο όροφο όπου διέμενε ο σταθμάρχης, καθώς και δύο μικρότερα βοηθητικά κτίρια δίπλα στο σταθμό.
Κάποια στιγμή ο σταθμός είχε ανακαινιστεί και λειτουργούσε σαν cafe – μεζεδοπωλείο αλλά και αυτό έχει κλείσει και άρχισε να αφήνεται στην τύχη του.
Πολλές οι σκέψεις λίγο πριν περάσουμε απέναντι, αφού η αλήθεια είναι πως η περιοχή χρήζει άμεσης ανάπλασης. Αν μη τι άλλο απαραίτητος ο καθαρισμός, η αποψίλωση των σπασμένων δέντρων, η δημιουργία χώρων με τα απαραίτητα μέτρα ασφάλειας για να παίζουν παιδιά, χώροι διάφορων δραστηριοτήτων και παγκάκια, ώστε να γίνει η Δοϊράνη πόλος έλξης επισκεπτών και εκδρομέων.
Herodotus refers to the lake as Prasias and describes its inhabitants as the Dovers, the Agrianes, and the Odomantes, describing their way of life in the stilted huts they built on platforms. The huts were supported by wooden cross-shaped pillars, which were brought from the nearby mountains. In the middle of the house, there was a trapdoor that connected to the lake. From there, when they wanted to fish, they would throw in a net, a trap basket, and pull it up full of fish.
Η Δοϊράνη είναι ενταγμένη στο δίκτυο «Natura 2000» και αποτελεί καταφύγιο για πλήθος πουλιών, είτε ως μόνιμη κατοικία είτε ως ενδιάμεσο σταθμό κατά τη μετανάστευσή τους. Συνολικά έχουν καταγραφεί περί τα 36 είδη πουλιών, με σημαντικότερα τη λαγγόνα και τον αργυροπελεκάνο που είναι παγκοσμίως απειλούμενα. Στην λίμνη ζουν επίσης 19 είδη ψαριών γριβάδια, τσιρόνια, πλατίτσες, γοβιοί, πεταλούδες, χέλια, πέρκες, κυπρίνοι κ.α.
Το χωριό της Δοϊράνης είναι πολύ μικρό, περίπου 100 κάτοικοι. Η κυριότερη ενασχόληση των κατοίκων της, για πολλά χρόνια, ήταν η αλιεία όμως τώρα πια, όλο και λιγότερες πλάβες θα δούμε στις όχθες της λίμνης και ένα είναι σίγουρο, πως δεν θα συναντήσουμε πολλούς επισκέπτες.
Ξεκινώντας το οδοιπορικό μας από την ελληνική πλευρά εύκολα διαπιστώνει κανείς την εγκατάλειψη, ενώ στην είσοδο του χωριού και δίπλα στα νερά της λίμνης, υπάρχει το Μουσείο Λίμνης Δοϊράνης το οποίο φιλοξενεί μόνιμη έκθεση δομημένη σε τρεις θεματικές ενότητες : τη φύση, τον πολιτισμό και την παράδοση και τη ζωή γύρω από τη λίμνη. «Το Μουσείο είναι κλειστό εδώ και καιρό, δεν υπάρχει άνθρωπος να το κρατά ανοικτό κάποιες ώρες και άρχισε στο υπόγειο να μπάζει νερά», μας αναφέρει δίχως να κρύβει την απογοήτευσή του ο κ. Στέλιος, καταστηματάρχης ψαροταβέρνας της περιοχής.
Το χωριό της Δοϊράνης είναι πολύ μικρό, περίπου 100 κάτοικοι. Η κυριότερη ενασχόληση των κατοίκων της, για πολλά χρόνια, ήταν η αλιεία όμως τώρα πια, όλο και λιγότερες πλάβες θα δούμε στις όχθες της λίμνης και ένα είναι σίγουρο, πως δεν θα συναντήσουμε πολλούς επισκέπτες.
Ξεκινώντας το οδοιπορικό μας από την ελληνική πλευρά εύκολα διαπιστώνει κανείς την εγκατάλειψη, ενώ στην είσοδο του χωριού και δίπλα στα νερά της λίμνης, υπάρχει το Μουσείο Λίμνης Δοϊράνης το οποίο φιλοξενεί μόνιμη έκθεση δομημένη σε τρεις θεματικές ενότητες : τη φύση, τον πολιτισμό και την παράδοση και τη ζωή γύρω από τη λίμνη. «Το Μουσείο είναι κλειστό εδώ και καιρό, δεν υπάρχει άνθρωπος να το κρατά ανοικτό κάποιες ώρες και άρχισε στο υπόγειο να μπάζει νερά», μας αναφέρει δίχως να κρύβει την απογοήτευσή του ο κ. Στέλιος, καταστηματάρχης ψαροταβέρνας της περιοχής.
Doirani is part of the Natura 2000 network and is a refuge for many birds, either as a permanent residence or as a stopover during their migration. A total of 36 bird species have been recorded, the most important being the black stork and the silver pelican, which are globally endangered. The lake is also home to 19 species of fish, including bream, roach, flatfish, gobies, butterfly fish, eels, perch, carp, and others.
The village of Doirani is very small, with about 100 inhabitants. For many years, the main occupation of its inhabitants was fishing, but now we see fewer and fewer fishing boats on the shores of the lake, and one thing is certain: we will not encounter many visitors.
Starting our journey from the Greek side, it is easy to see the abandonment, while at the entrance to the village and next to the lake, there is the Lake Doiranis Museum, which houses a permanent exhibition structured around three themes: nature, culture and tradition, and life around the lake. "The museum has been closed for some time now, there is no one to keep it open for a few hours, and water has started to leak into the basement," says Mr. Stelios, a local fish tavern owner, without hiding his disappointment.
Προχωρώντας θα δούμε το Βρετανικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο που διαμορφώθηκε στα τέλη του 1916 για τους νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες που συμμετείχαν στο μέτωπο της Δοϊράνης το Μάιο του 1917 και τον Σεπτέμβρη του 1918.
Moving on, we will see the British Military Cemetery, which was established in late 1916 for the officers and soldiers who died on the Doirani front in May 1917 and September 1918.
Επίσης θα δούμε τον παλιό μεθοριακό σιδηροδρομικό σταθμό της Δοϊράνης ο οποίος κατασκευάστηκε το 1896, όταν η περιοχή αποτελούσε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του ο σιδηροδρομικός σταθμός περιλάμβανε το κυρίως οίκημα το ισόγειο του οποίου εξυπηρετούσε τις ανάγκες των επιβατών και τον πρώτο όροφο όπου διέμενε ο σταθμάρχης, καθώς και δύο μικρότερα βοηθητικά κτίρια δίπλα στο σταθμό.
Κάποια στιγμή ο σταθμός είχε ανακαινιστεί και λειτουργούσε σαν cafe – μεζεδοπωλείο αλλά και αυτό έχει κλείσει και άρχισε να αφήνεται στην τύχη του.
We will also see the old border railway station of Doirani, which was built in 1896, when the area was part of the Ottoman Empire. During its operation, the railway station consisted of the main building, the ground floor of which served the needs of passengers and the first floor where the stationmaster lived, as well as two smaller auxiliary buildings next to the station.
At some point, the station was renovated and operated as a café-tavern, but this too has closed and been left to its fate.
There are many thoughts just before we cross over, since the truth is that the area needs immediate redevelopment. At the very least, it needs to be cleaned up, broken trees need to be cleared away, and areas need to be created with the necessary safety measures for children to play, areas for various activities, and benches, so that Doirani can become a magnet for visitors and day-trippers.
Η διαφορά με την απέναντι πλευρά στην Βόρια Μακεδονία είναι πολύ αισθητή μιας και εκεί η λίμνη Δοϊράνη αποτελεί έναν δημοφιλή προορισμό όλες τις εποχές του χρόνου.
Περνώντας στο έδαφος της Β. Μακεδονίας, το πρώτο χωριό που θα συναντήσουμε ονομάζεται Star Dojran (Παλιά Δοϊράνη) και είναι το τουριστικό θέρετρο. Σ αυτό το κομμάτι της λίμνης Δοϊράνης το καλοκαίρι κορυφώνονται τα βαλκανικά μπάνια του λαού.
Περνώντας στο έδαφος της Β. Μακεδονίας, το πρώτο χωριό που θα συναντήσουμε ονομάζεται Star Dojran (Παλιά Δοϊράνη) και είναι το τουριστικό θέρετρο. Σ αυτό το κομμάτι της λίμνης Δοϊράνης το καλοκαίρι κορυφώνονται τα βαλκανικά μπάνια του λαού.
The difference with the opposite side in North Macedonia is very noticeable, as Lake Doiran is a popular destination all year round.
Crossing into North Macedonia, the first village we come across is called Star Dojran (Old Doiran) and is a tourist resort. This part of Lake Doiran is the peak destination for Balkan beachgoers in the summer.
Στο χωριό υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια καθώς και ξενοδοχεία, με πλέον δημοφιλή προορισμό το καζίνο, που λειτουργεί παραμένοντας ανοιχτό όλες τις περιόδους, ενώ δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που το επισκέπτονται.
Its clear waters with a sandy bottom are bordered by a concrete wall and have metal ladders. The beach is a 4-5 meter gap with hard soil or gravel, on which umbrellas and sunbeds are set up. People picnic under the trees, and on the very large pedestrian walkway there are wooden shops selling everything from coffee, soft drinks, and sandwiches to souvenirs, and there is also an amusement park.
The village has many rooms to let as well as hotels, with the most popular destination being the casino, which is open all year round and attracts many Greek visitors.
Μπορεί το χωριό Star Dojran να μας πάει λίγο πίσω στο παλιό σοβιέτ αλλά σε σύγκριση με την ελληνική πλευρά τολμώ να πω πως είναι πολύ καλύτερα και δείχνει μια φιλότιμη προσπάθεια των γειτόνων να εκμεταλλευτούν τουριστικά τη λίμνη και το φυσικό κάλλος της περιοχής.
The village of Star Dojran may take us back a little to the old Soviet era, but compared to the Greek side, I dare say that it is much better and shows a commendable effort by our neighbors to exploit the lake and the natural beauty of the area for tourism.
Κείμενο – Φωτογραφία: Δημήτρης Καστανάρας
Text – Photo: Dimitris Kastanaras
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
%20%5B800x600%5D.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου