Copyright © - Kastanaras A. Dimitris
Η αναπαραγωγή, δημοσίευση, τροποποίηση, μετάδοση ή εκμετάλλευση των φωτογραφιών που περιλαμβάνονται στο παρόν για οποιαδήποτε χρήση, προσωπική ή εμπορική, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια μου απαγορεύεται αυστηρά βάση του νόμου 2121/93.

Παρακαλώ μην χρησιμοποιείτε τις φωτογραφίες μου χωρίς άδεια.


Copyright © – Kastanaras A. Dimitris

The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited. All rights reserved. Law 2121/93.

Please do not use my photos without permission







Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2022

ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΛΙΣΤΡΑΤΗΣ – ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

 

Σε απόσταση 280 χιλιόμετρα από την Λάρισα και 50 χιλιόμετρα από τις Σέρρες, στη θέση Πετρωτό, βρίσκεται το σπήλαιο της Αλιστράτης. Ένα σπήλαιο που αποτελεί πόλο έλξης πολλών επισκεπτών, όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από όλο τον κόσμο, καθώς θεωρείται ένα από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα της χώρας, ίσως και της Ευρώπης, όπου η φύση θέλησε να δείξει τη μεγαλύτερη δύναμη της δημιουργίας στολισμών και σχηματισμών.
Το σπήλαιο έγινε γνωστό στις 19 Μαΐου 1975 στη Σπηλαιολογική Εταιρεία (Ε.Σ.Ε.) έπειτα από σχετικό έγγραφο της Κοινότητας Αλιστράτης.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στο φαράγγι του ποταμού Αγγίτη, που διασχίζει την περιοχή Αλιστράτης στη θέση «πετρωτό» εμφανιζόταν η Σφίγγα.
Ακόμη, αναφέρεται ότι ο Πλούτωνας ο θεός του Άδη, όταν έκλεψε την Περσεφόνη, θυγατέρα της θεάς Δήμητρας, την οδήγησε στο φαράγγι, όπου βρίσκεται η Πύλη του Άδη. Η περιοχή που αναφέρει η μυθολογία είναι αυτή που βρίσκεται κοντά στο τουριστικό Σπήλαιο Αλιστράτης.


Την ξενάγηση την ξεκινά για τα πρώτα 100 μέτρα το ρομπότ Περσεφόνη!
Η εφαρμογή του ρομποτικού συστήματος ξενάγησης στο σπήλαιο είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία!
Το ρομπότ έχει κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου (το λογισμικό) στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), θα ξεναγεί σε περισσότερες από σαράντα γλώσσες τους επισκέπτες του Σπηλαίου αλλά και θα απαντά σε συγκεκριμένες ερωτήσεις των επισκεπτών.
Οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα μέσω εφαρμογής στο κινητό τους τηλέφωνο, να περιηγούνται και να παίρνουν πληροφορίες για τους γεωλογικούς σχηματισμούς ενώ μπορούν να ακούσουν τον μύθο της αρπαγής της Περσεφόνης και στα Αρχαία Ελληνικά.
Επιπρόσθετα, παρέχεται όχι μόνο την δυνατότητα 3D απεικόνισης των βιοσπηλαιολογικών χαρακτηριστικών του Σπηλαίου (είδη νυχτερίδων, Αlistrati beroni) αλλά και η δυνατότητα ψηφιακής απεικόνισης της μυθολογικής ενοίκου του Σπηλαίου, της Περσεφόνης.





Στην είσοδο του σπηλαίου βρίσκουμε τον προθάλαμό του, μια πολύ ωραία αίθουσα με ύψος 8 μ. Από εκεί ξεκινούν διάφορες στοές με μεγάλο ύψος και πλουσιότατο διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Υπάρχουν και όροφοι στο σπήλαιο που είναι αμέτρητοι και δεν είναι ακόμη γνωστοί.
Το ύψος της μεγαλύτερης στοάς φθάνει τα 35 μ. περίπου, ενώ σε κάποιο σημείο υπάρχει ένας πολύ χαμηλός μικρός θάλαμος διαστάσεων 2 μ. πλάτους, 3 μ. μήκους και ύψους 50-60 εκ.
Το συνολικό μήκος των γνωστών κύριων διαδρόμων, καθώς και των δευτερευόντων ανέρχεται σε 3 χλμ. περίπου.






Στο σπήλαιο υπάρχουν σπηλαιόβιοι οργανισμοί, μεταξύ άλλων και διλιχόποδα, μυριάποδα και νυχτερίδες, ενώ έπειτα από μελέτη των κλιματολογικών συνθηκών, βρέθηκε ότι επικρατεί θαυμάσιος φυσικός εξαερισμός σε όλα τα τμήματά του.
Η θερμοκρασία μέσα στο σπήλαιο κατά το μήνα Μάιο βρέθηκε ύστερα από μετρήσεις σταθερή σχεδόν στους 20οC, ενώ η υγρασία του 70 - 75%.
Η επιφάνεια του σπηλαίου που έχει γίνει γνωστή έως σήμερα είναι 25.000 m2 και σε πολλά σημεία της επιφάνειάς του υπάρχουν ιζήματα μικρού και μεγάλου πάχους.







Από το θάλαμο υποδοχής και πάλι προς τα δεξιά ξεκινά μια δεύτερη στοά ή διάδρομος σχεδόν παράλληλα μ’ αυτόν που είδαμε. Αντικρίζουμε μερικούς εντυπωσιακούς κόκκινους σταλακτίτες, που φέρουν το όνομα “ΦΛΟΓΕΣ” το ύψος τους φτάνει τα 35 μ. περίπου. Σ’ ένα σημείο οι δύο στοές ενώνονται και συνεχίζουν φαρδύτερες και ψηλότερες, ενώ από την οροφή κρέμονται τεράστιοι και μεγαλοπρεπείς σταλακτίτες μήκους 15 μ.
Υπάρχουν και όροφοι στο σπήλαιο που είναι αμέτρητοι και δεν είναι ακόμη γνωστοί.








Στις στοές του σπηλαίου συναντώνται εκκεντρίτες άλλοτε κατάλευκοι με ποικίλα σχήματα, λεπτές σωληνοειδείς μορφές σταλακτιτών που φτάνουν έως και ρα 15m ύψους, καθώς και διπλές ή ροπαλοειδείς ή πεπλατυσμένες ή διακλαδιζόμενες μορφές με την ονομασία «ελικτίτες».

Επίσης συναντώνται κόκκινοι σταλακτίτες, οι οποίοι έχουν χρωματισθεί από υλικά των επιφανειακών πετρωμάτων, καθώς και τεράστιες κιλώνες που σχηματίζουν φράγματα ή διόδους εξαιρετικής ομορφιάς.








Κείμενο – Φωτογραφία : Δημήτρης Καστανάρας // larissapress


ΣΠΗΛΑΙΟ ΑΓΓΙΤΗ – ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΤΑΜΙΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ






Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Ανατολικής Μακεδονίας είναι το σπήλαιο του Αγγίτη ποταμού, το οποίο είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο στον κόσμο. Το σπήλαιο Αγγίτη βρίσκεται σε απόσταση περίπου 25 χλμ. Βορειοδυτικά της Δράμας, στο δήμο Προσοτσάνης, δίπλα στο χωρίο Πηγές.
Το σπήλαιο πηγών Αγγίτη είναι επίσης γνωστό και ως σπήλαιο Μααρά και αποτελεί το μοναδικό επισκέψιμο (σπήλαιο με ποτάμι) στην Ελλάδα.
H ονομασία αυτή πιθανώς ετυμολογείτε στα αραβικά ως (μικρό σπήλαιο) είτε στα εβραϊκά ως (νερό από βουνό).




Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο σε μήκος 500 μέτρων, ενώ συνολικά εκτείνεται σε μήκος άνω των 21 χιλιομέτρων. Φυσικά οι έρευνες συνεχίζονται και έχει χαρτογραφηθεί περίπου μέχρι τα 12,5 χιλιόμετρα με 7 – 8 σιφώνια (περάσματα) .
Στα 1140 μέτρα υπάρχει η αίθουσα Ακρόπολη η οποία όπως μας είπε ο κύριος Στεργιάκος Δημήτρης (υπ. Δήμου Προσοτσάνης) είναι εξαιρετικά όμορφη και μεγάλη και γενικά όσο προχωρούν μέσα το σπήλαιο γίνεται όλο και πιο όμορφο. Δυστυχώς τα νερά ήταν πολύ φουσκωμένα, λόγω εποχής, και ο Διευθυντής του σπηλαίου Κος Παπαδόπουλος δεν μας επέτρεψε να προχωρήσουμε πιο μέσα.





Η τεράστια πρώτη αίθουσα, αίθουσα του τροχού, χρησιμοποιήθηκε τον 19ο αιώνα, για να εγκαταστήσουν έναν τροχό νερού, ο οποίος αντλούσε νερό μέσα σε έναν σωλήνα νερού. Την περίοδο αυτή χτίστηκε το πρώτο μικρού μήκους τούνελ, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στην πρώτη αίθουσα. Τα νερό ήταν πόσιμο για την πόλη και νερό άρδευσης για τα κοντινά χωράφια καπνού. Υπήρχε ένα μεγάλο κανάλι έξι χιλιομέτρων το οποίο χτίστηκε επίσης εκείνη την περίοδο.
Αργότερα το 1952 η νέα Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία έκανε τη πρώτη εξερεύνηση, αλλά ένα σιφόνι σταμάτησε κάθε έρευνα μετά από μόλις 70μ.
Το 1978, με πολύ καλύτερο εξοπλισμό, μία ομάδα Γάλλων και Ελλήνων σπηλαιολόγων έκανε μία νέα προσπάθεια για να εξερευνήσει τη σπηλιά πίσω από το σιφόνι(πέρασμα). Εκείνοι ανακάλυψαν ένα πέρασμα 500 μέτρων το οποίο πάλι κατέληγε σε ένα σιφόνι.
Σύντομα ένα δεύτερο σύντομο τούνελ χτίστηκε για να επιτρέψει στους ανθρώπους να περάσουν το πρώτο σιφόνι.





Η Άννα Πετροχείλου, η οποία ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας εκείνη την περίοδο, πρότεινε το σπήλαιο να αναπτυχθεί ως ένα σπήλαιο παρουσίασης. Ωστόσο το έτος 2000 τελικά άνοιξαν το σπήλαιο στο κοινό.
Σήμερα, μία νέα είσοδος του τούνελ επιτρέπει την άνετη πρόσβαση στο βασικό πέρασμα και εισέρχεται στο σπήλαιο το λεγόμενο θάλαμο παραλίας.
Η πορεία μέσα στο σπήλαιο είναι εντυπωσιακή, καθώς γίνεται πάνω σε ένα τεχνικό γεφυράκι «πεζόδρομο» που διασχίζει κατά μήκος το σπήλαιο με τους πανέμορφους σταλακτίτες, άλλοτε πάνω από τα ήρεμα νερά του ποταμού και άλλοτε πάνω από τα θορυβώδη όταν ακολουθούν πορεία σε επικλινή κοίτη. Εντυπωσιακή είναι και η έξοδος του ποταμού μέσα από το βουνό, από ένα μικρό τοξοειδές άνοιγμα στη βάση ενός μικρού θολωτού σπηλαίου (αίθουσα του τροχού). Η αίθουσα αυτή έχει διάμετρο 40 μέτρα και μέγιστο ύψος 15 μέτρα.




Μεγάλο επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζει και η φυσική ομορφιά του περιβάλλοντος χώρου του σπηλαίου. Η πλούσια βλάστηση στις όχθες του ποταμού που αποτελείται από πλατάνια, ιτιές, λεύκες κ.α., δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να απολαύσουν μοναδικές στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης.



Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δ/ΤΗ του σπηλαίου Κο Παπαδόπουλο Κυριάκο για την άδεια που μας παραχώρησε για το ρεπορτάζ καθώς και τον Κο Στεργιάκο Δημήτρη για την ξενάγηση και τα τόσο ενδιαφέροντα που μας είπε.


Κείμενο – Φωτογραφία : Δημήτρης Καστανάρας // larissapress

Παρασκευή 16 Απριλίου 2021

Ρωμαϊκή Αγορά Θεσσαλονίκης - μνημείο ανεκτίμητης αξίας

 

Κύριο σημείο αναφοράς στην πόλη της Θεσσαλονίκης υπήρξε ο χώρος της Αρχαίας Αγοράς και στην ελληνιστική και στη ρωμαϊκή εποχή. Ιδιαίτερα στα χρόνια των Ρωμαίων ο χώρος της Αγοράς αποτελούσε το κοινωνικό και θρησκευτικό κέντρο όλης της πόλης και το χώρο όπου υπήρχαν τα πιο επιβλητικά και μεγαλοπρεπή δημόσια κτίρια.

Οι Ρωμαίοι διατήρησαν και χρησιμοποίησαν πολλά στοιχεία από την ελληνική αρχιτεκτονική και πολεοδομία. Όμως τα έργα τους διακρίνονταν και για την "ορθογωνισμένη" ετρουσκική αντίληψη οργάνωσης των χώρων, που δίνει αρχιτεκτονικές λύσεις στα ρωμαϊκά κτίρια με πολυσύνθετη λειτουργική ποικιλία.
Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή και ιδιαίτερα στους όψιμους αυτοκρατορικούς χρόνους, κυριαρχούν στη Θεσσαλονίκη, όπως άλλωστε και σε κάθε ρωμαϊκή επαρχία, πάγια λειτουργικά και μορφολογικά κτιριακά στοιχεία, παρμένα από το πρότυπο της Ρώμης.




Η χρονική περίοδος μέσα στην οποία κτίστηκε η Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης υποστηρίζεται πως είναι το 42 π.Χ.-138 μ.Χ. Στα χρόνια αυτά κτίστηκαν πολλές Αγορές στις διάφορες Ρωμαϊκές επαρχίες, σχεδόν πανομοιότυπα.
Η Αρχαία Αγορά αποτελούσε το κοινωνικό, οικονομικό, διοικητικό, πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ήταν συνδεδεμένο με τους δυο κύριους οδικούς άξονες της πόλης. Είχαν κατεύθυνση από την ανατολή προς τη δύση και από τον βορά προς τον νότο στα πρότυπα της ρυμοτομίας των υπόλοιπων Ρωμαϊκών πόλεων.

Ήταν ένας ενιαίος χώρος έκτασης 20 περίπου στρεμμάτων ο οποίος φιλοξενούσε κτίρια, που εξυπηρετούσαν διάφορες λειτουργίες στη δημόσια ζωή της πόλης και άρχισε να κατασκευάζεται στο τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ στη θέση Ελληνιστικής Αγοράς.

Τα ευρήματα της Αρχαίας Αγοράς έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη το 1966 κατά τις προσπάθειες θεμελίωσης του δικαστικού μεγάρου της Θεσσαλονίκης. Παρά τη μεγάλη αξία των ευρημάτων έγινε προσπάθεια να αγνοηθούν και να κατασκευαστεί το Δικαστικό Μέγαρο. Ωστόσο, στις 31 Μαρτίου 1966, ο έφορος αρχαιοτήτων Φώτης Πέτσας, παρά τις απειλές που δέχθηκε, αναστήλωσε τον μοναδικό κίονα που βρέθηκε.
Αυτή η γενναία στάση του, εντυπωσίασε τον κόσμο και τις Αρχές, άφησαν την αδιάλλακτη στάση τους και αποφάσισαν να μην κτιστούν τα Δικαστήρια σε αυτόν τον χώρο.
Το 1969, ο χώρος κηρύχθηκε Αρχαιολογικός και σώθηκε η Ρωμαϊκή Αγορά Θεσσαλονίκης.



Tα τμήματα της Αρχαία Αγορά που έχουν αποκαλυφθεί περιλαμβάνουν μια ορθογώνια μαρμαροστρωμένη πλατεία μήκους 145 μ. και πλάτους 90 μ. με μεγάλες κιονοστοιχίες, ωδείο με κερκίδες και σκηνή, ένα χώρο θεαμάτων, λουτρό και μεγάλες στοές από τις οποίες η καλύτερα σωζόμενη είναι η «κρυπτή στοά».

Στη Ρωμαϊκή περίοδο αποτελούνταν από δυο πλατείες: στην πρώτη, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να «χαρτογραφήσει» την Κρυπτή Στοά, το Μουσείο της Ρωμαϊκής Αγοράς και το Ωδείο, ενώ η δεύτερη, που λειτουργούσε ως ανοικτή πλατεία τα Βυζαντινά χρόνια δεν έχει ερευνηθεί.



Επιμέλεια - Φωτογραφία : Δημήτρης Καστανάρας