ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΗΣΥΧΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

ARTISTIC STIRRINGS IN A QUIET NEIGHBORHOOD OF LARISSA

Είναι πολλές οι φορές που περιπλανιέμαι στους δρόμους των απομακρυσμένων γειτονιών της Λάρισας από το κέντρο. Η ησυχία των γειτονιών αυτών σου φέρνει μια ηρεμία και μια νοσταλγία . 

Μια νοσταλγία του τότε που δεν υπήρχαν τα τεράστια κτήρια, που υπήρχαν αυλές και άκουγες από τα σπίτια χαρούμενες φωνές και μουσική, ιδιαιτέρα τις Κυριακές, και τέτοια εποχή μοσχοβολούσε ο τόπος όλος από τα ανθισμένα φυτά.

There are many times when I wander through the streets of Larissa’s neighborhoods that lie farther away from the city center. The quietness of these areas brings a sense of calm and nostalgia. 

A nostalgia for the time before massive buildings existed, when there were courtyards, when you could hear cheerful voices and music coming from the houses, especially on Sundays, and when, at this time of year, the entire area was fragrant with blooming plants.  

Στην σημερινή μου περιπλάνηση βρέθηκα στην οδό Μπασδέκη. Μια πολύ ήσυχη γειτονιά που όμως οι παλιές μονοκατοικίες με τις αυλές δίνουν τον αγώνα με τις πολυκατοικίες και φαίνεται να είναι άνισος.

On today’s walk, I found myself on Basdeki Street. It is a very quiet neighborhood where the old single-story houses with their courtyards are struggling to hold their ground against apartment buildings—and the struggle seems unequal.  

Ανάμεσα στις πολυκατοικίες βρέθηκα μπροστά σε ένα σπίτι με μία υπέροχη πραγματικά αυλή. Μια πολύ ξεχωριστή αυλή που ο σπιτονοικοκύρης με μεράκι και καλλιτεχνικό ίστρο την είχε στολίσει με έργα από πέτρες της θάλασσας και κοχύλια.

Among the apartment blocks, I came across a house with a truly wonderful courtyard. A very special courtyard, which the homeowner, with passion and artistic inspiration, had decorated with creations made from sea stones and shells.

Κείμενο - Φωτογραφία : Δημήτρης Καστανάρας   

Text – Photograph: Dimitris Kastanaras